Τα θέλω και τα δεν θέλω

Τα θέλω και τα δεν θέλω

Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι είμαστε τα "θέλω" μας...
Η αλήθεια είναι ότι τα "θέλω" μας είναι σύμφυτα με τις ανθρώπινες ανάγκες, από τις πιο βασικές - τροφή, ύπνο, στέγαση - εώς τις πιο πολυτελείς, όπως η ανάγκη για αναγνώριση, αυτοπραγμάτωση, ολοκλήρωση ίσως και αυτοδιάθεση.
Ωστόσο, η ανθρώπινη ύπαρξη είναι η προβολή των "δεν θέλω" μας στο γύρω κόσμο. Ή πιο απλά, σε κάθε υποτυπωδώς οργανωμένη "κοινωνία", τα "θέλω" του κάθε μέλους αναπόφευκτα περιορίζονται από τα αντίστοιχα των διπλανών του, πάντα όμως μέχρι εκείνο το όριο της ανοχής που καθορίζουν τα "δεν θέλω" του!
Άρα ακόμη και αν δεν ξέρεις τι θέλεις - από φίλους, σχέσεις, δουλειά ή και την ίδια τη ζωή - μπορείς σε κάθε περίπτωση να ξεκινήσεις θέτωντας τα όρια του τί δεν θέλεις από αυτή την κοινωνική συνύπαρξη, ήτοι τα ελάχιστα όρια ανοχής, αυτές οι τετριμμένες κόκκινες γραμμές που θα καταστήσουν τη συνύπαρξη ανυπόφορη...Και τότε θα έχεις ένα καλό σημείο εκκίνησης, που θα ήταν σκόπιμο ενίοτε να αναθεωρείται...!

Η συγκρουσιακή διάσταση της "ανεπιθύμητης θυσίας"

  Ανεπιθύμητη θυσία, συγκρουσιακή διάσταση. Οφείλω να παραδεχθώ ότι ο τίτλος πράγματι εμπεριέχει μια αντίφαση. Γιατί κάποιος ευλόγως θα αναρωτηθεί: "Υπάρχει ανεπιθύμητη θυσία;". Η απάντηση είναι ότι όντως υπάρχει, όσο και αν η ίδια η έννοια της θυσίας αντιφάσκει με την αρνητικότητα που περιβάλλει την έννοια του ανεπιθύμητου. Ενδεχομένως, δε, στην πράξη αποτελεί την πλειονότητα των θυσιών, όπου ο σύγχρονος άνθρωπος υποβάλλει τον εαυτό του, σε κοινωνικό και ειδικά σε διαπροσωπικό επίπεδο.

  Ίσως βέβαια ήταν προσφορότερος ή ακριβέστερος ο όρος "μη επιθυμητή θυσία", εντούτοις το αποτέλεσμα δεν παύει να είναι ένα: Η σύγκρουση!

  Και εξηγούμαι: Τί θα πεί λοιπόν ανεπιθύμητη - ή μη επιθυμητή για τους πιο διαλογικούς - θυσία;