Η έννοια του Άλλου

Κάποιοι μπορεί να πουν ότι για να κάνεις μια σχέση πρέπει να ξέρεις τι ζητάς. Να ξέρεις τί είναι αυτό που ψάχνεις, ώστε να το ζητήσεις σωστά και να το βρείς. Όμως μήπως τότε θα ήταν φρόνιμο να αναλογιστούμε, όλοι και ο καθένας ξεχωριστά: Βρήκαμε αυτό που ψάχναμε; Ή αλλιώς, είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι;
Όχι ακριβώς.

Γιατί το πιο πιθανό είναι η αναζήτηση του ιδανικού να μας οδηγήσει όχι στην ευτυχία, αλλά ακριβως στο αντίθετο, στη δυστυχία της μοναξιάς. Το τέλειο δυστυχώς δεν υπάρχει, εντούτοις όσο πιο σύντομα το καταλάβουμε, τόσο πιο εύκολο είναι να ευτυχίσουμε με τις αδυναμίες - δεν θέλω να τις χαρακτηρίσω ελαττώματα, ο όρος είναι αρκετά φορτισμένος - του άλλου, και προφανώς τις δικές μας.
Αυτό που έχει σημασία δεν είναι αν η νέα μας γνωριμία μοιάζει σε αυτό που ο καθένας μας έχει επιφυλάξει ως ιδανικό για τον εαυτό του. Η ουσία έγκειται στο πόσο αντικειμενικοί μπορούμε να είμαστε, για να κρίνουμε αν εκείνος ή εκείνη που μας ενδιαφέρει έχει χαρακτηριστικά - ενίοτε λεπτομέρειες για άλλους - για τα οποία αξίζει να προσπαθήσουμε ή, πολύ πιο σημαντικά, να εξακολουθήσουμε να προσπαθούμε εκεί που άλλοι θα έκαναν πίσω. Τότε μόνο θα ξέρουμε πάντα πόσο πολλά ή λιγότερα έχουμε δώσει, και βέβαια πόσα ακόμα έχουμε περιθώριο να παράσχουμε.
Αυτή είναι η έννοια του άλλου. Είναι τα στοιχεία που δεχόμαστε να μας ευχαριστήσουν, και όχι εκείνα που επιτρέπουμε να μας δυσαρεστήσουν.